اصول الدین

2. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 2418/2 آغاز: برابر؛ انجام: و بدرستی که حق تعالی در روز قیامت مبعوث میگرداند همه بندگان خود را و کنیزان خود را در یک عرصه که دیده همه نفوذ می‌کند و صدای داعی را همه میشوند و حشر می‌کند شبها و روزها ... از انتها ناقص و تنها باب پنجم (اثبات معاد) را دربردارد؛ خط: نستعلیق، کا: محمدرضا بن رجبعلی نوبری سرابی (ساکن تبریز)، تا: قرن 13؛ افتادگی: انجام؛ 55گ، 21 سطر، اندازه: 17×22سم [ف: 1-171]