اشعار

2312. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 537 آغاز: دیوان دست غیب: بیتاب دلم گزید پندی ×× افتاد چو تاب در کمندی. دیوان ابوتراب: دگر ز لاله نو رسته کوه فصل بهار ×× چو مادریست که فرزند پرورد کنار. قطعه صادقی کتابدار: ای آنکه از چکیده طبع سلیم خویش ×× هر لحظه گوش بهر سخن را کران کنی؛ انجام: از بسکه گرفت خاطرت از عاشق آموخت از و گرفتگی سینه تو. عبدالرشید. دیوان ابوتراب بیک فرقتی انجدانی: هر که کرم را بحمایت کشد ×× آخر کارش بولایت کشد. قطعه صادقی کتابدار: نسبت باسم لفظ ترابی خوشست لیک ×× دانم که از تلاقی شرکت زیان کنی. نسخه: صد آفرین که نخل بنام تو ختم شد ×× دون همتی بطاق بلندی نهاده مجموعه اشعار دست‌غیب شیرازی، ابوتراب بک فرقتی انجدانی جوشقانی، صادقی بیک افشار، قسمت اول نسخه منتخب دیوان نظام دست غیب شیرازی است، قسمت دوم منتخب دیوان ابوتراب بیک فرقتی انجدانی جوشقانی است و از صفحه 100 اشعار صادقی کتابدار است که در جواب قطعه ابوتراب بیک مبنی بر انتخاب تخلص گفته است و قطعه صفحه 102 جوابی است که ابوتراب بیک به‌صادقی بیک فرستاده است؛ خط: نستعلیق عالی، کا: عبدالرشید، بی‌تا؛ مجدول، دارای سر فصل مذهب مرصع خوب، پشت صفحه اول نوشته شده است: «مطابق ثبت کتابچه کتابخانه مبارکه است آوریل 1282»؛ مهر: «حسین بن هدایت الله، محمد رضا الحسینی»، «مشیر السلطنه 1322»، «ناصر الدین شاه قاجار» 1274؛ کاغذ: اصفهانی قطعه متن زر افشان، جلد: مقوای ابره میشن سورمه‌ای حاشیه مذهب، اندرون جلد: کاغذ سرنجی رنگ ساده، 112ص، بین 12-11-9 سطر، قطع: وزیری، اندازه: 15/8×26/6سم [ف: 4 - 1107]