اشعار

2083. همدان؛ مدرسه غرب؛ شماره نسخه: 618/6 آغاز: آنجا که نه نام و نه نشان هست ×× جز عشق چه چیز ترجمان هست / عشق است که میدهد خبر باز ×× در عالم عشق اگر زبان هست؛ انجام: بعقل خویش همچون فلسفی تو ×× مشو مغرور از تصدیق مگریز / که دیگر در رکاب مصطفی باز ×× بمولانا رسی و شمس تبریز ... تو گویی هر چه خواهم دل مترسان ×× که خواهد بود دائم با تو الله / اگر دانی و گر هرگز ندانی ×× تو با حق تا ابد باقی بمانی هشت ترجیع بند است که در آخر ترجیع بندها این اشعار تکرار شده: آخر ترجیع بند اول: «ما آینه صفات ذاتیم ×× جام جم و چشمه حیاتیم آخر»، ترجیع بند دوم: «هرچه خواهی بگوی ها یا هو ×× ليس ما فى الوجود الا هو»، آخر ترجیع بند سوم: «دیده‌ام من جلوه‌های روی یار ×× اول و آخر نهان و آشکار»، آخر ترجیع بند چهارم: «بجز ذات تو هستی جمله اسمی است ×× تویی گنج و همه اشیا طلسمی است»، آخر ترجیع‌بند پنجم: «چه جویی خدا را ز هر گفتگو ×× خدا را ز مرد خدا باز جو»، آخر ترجیع بند ششم: «ز ما فاش این سخن اندر جهان است ×× که آن عالم در این عالم نهان است»، آخر ترجیع‌بند هفتم: «در کوی نیستی را هستی گذر نباشد ×× بالاتر از سیاهی رنگ دگر نباشد»، آخر ترجیع‌بند هشتم: «اگر دانی اگر هرگز ندانی ×× تو با حق تا ابد باقی بمانی»؛ بی‌کا، بی‌تا؛ قطع: خشتی [رشت و همدان: ف: - 1419]