اشعار

1743. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1843 آغاز: بسمله. نوبت عیش رسید ای مه خورشید مثال ×× روزی آمد که دو صد بار به از شام وصال / محفلی نغز بیارای به از مجلس بال ×× عید مسعود جلوس است و بلوغ آما ... این چنین فال زدم وه چه نکو آمد فال؛ انجام: ظلمی آمد بمن آنسان که به انسان مرساد ×× که همه پارسی و تازی من رفت زیاد ×× داد من ده که جزای تو دهد احمد و آل قصیده مدحیه است، قصیده‌ای است به‌صورت مخمس که در هنگام اعلام ولیعهدی احمد شاه قاجار سروده شده؛ خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، بی‌تا؛ پشت صفحه اول: «انتقالی از قصر بلور»؛ مهر: کتابخانه دولت علیه ایران 1329؛ کاغذ: فرنگی نباتی رنگ، جلد: مقوای ابره مخمل نیلی رنگ گل منگنه، اندرون کاغذ ابری نیلی، 5ص، 15 سطر، قطع: ربعی، اندازه: 14/5×22سم [ف: 4 - 991]