نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- قرن 14
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 1534 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق، شکسته
- تعداد برگ و سطر:
- 72 برگ • 17 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 11×18سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج فرنگی
آغاز نسخه
« یک حکایت گویمت بگشای گوش ×× گوش بگشای از تو داری عقل و هوش »
انجام نسخه
« گر نسازد شاه مردم را خلاص ×× ز این جلب جز حق نباشدشان مناص
از: کاشانی (ق 14هـ). منظومه ای است در قالب مثنوی در شرح زندگی شاعر که در قرن 13 و 14ق در کاشان می‌زیسته و نسبت به تصرفات در املاک وقفی آن شهر به خصوص توسط «عبدالصاحب» نامی که ادعای فقاهت داشته به ناصرالدین شاه شکایت می‌کند: «آنچه بر من رفته از دور زمان ×× بر تو خوانم کازمون یابی از آن / گویمت شرحی ز حال خود براز ×× که فراموش آیدت از خویش باز / ... یکهزار و سیصد و اند از سنین ×× رفته زان دور ختم مرسلین / ... من فقیه و نایب پیغمبرم ×× عبد صاحب خاکروب آن درم / هر چه حق صاحب و پیغمبر است ×× مر مرا بایسته است و در خور است / ... این بگفت و پاک آن املاک وقف ×× در حساب خود گرفت از بوم و سقف »
مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه
وقف ×× در حساب خود گرفت از بوم و سقف»
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
به دست شاعر تصحیح شده
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 3 • صفحه 873 • ردیف 1534
متن فنخا:
1534. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 15768
آغاز: یک حکایت گویمت بگشای گوش ×× گوش بگشای از تو داری عقل و هوش؛ انجام: گر نسازد شاه مردم را خلاص ×× ز این جلب جز حق نباشدشان مناص
از: کاشانی (ق 14هـ). منظومه ای است در قالب مثنوی در شرح زندگی شاعر که در قرن 13 و 14ق در کاشان می‌زیسته و نسبت به تصرفات در املاک وقفی آن شهر به خصوص توسط «عبدالصاحب» نامی که ادعای فقاهت داشته به ناصرالدین شاه شکایت می‌کند: «آنچه بر من رفته از دور زمان ×× بر تو خوانم کازمون یابی از آن / گویمت شرحی ز حال خود براز ×× که فراموش آیدت از خویش باز / ... یکهزار و سیصد و اند از سنین ×× رفته زان دور ختم مرسلین / ... من فقیه و نایب پیغمبرم ×× عبد صاحب خاکروب آن درم / هر چه حق صاحب و پیغمبر است ×× مر مرا بایسته است و در خور است / ... این بگفت و پاک آن املاک وقف ×× در حساب خود گرفت از بوم و سقف»؛ خط: نستعلیق شکسته، بی‌کا، تا: قرن 14؛ به دست شاعر تصحیح شده؛ جلد: تیماج فرنگی، 72گ، 17سطر، اندازه: 11×18سم [ف: 44 - 54]