اشعار

1262. قوچان؛ سلطان ابراهیم؛ شماره نسخه: 48/1 آغاز: قرآن که مهین کلام خوانند او را ×× که گاه [...] برد وام خوانند او را / در خط پیاله آیتی روشنی است ×× کاندر همه جا مدام خواهند او را؛ انجام: تا کی بهوای نفس دون بشتابی ×× هرچه آن که خلاف عقل و دین درمانی / آخر نفسی بکش مگسهات بران ×× معلوم شود که مرده یا در خوابی مؤلف رباعیات از خیام و عطار و بابا طاهر را به دلخواه خود گردآوری نموده؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1274ق؛ افتادگی: آغاز؛ مجدول شنگرف؛ جلد: تیماج قهوه‌ای، ضربی، ترنج با سر، مجدول، 69گ (1ر-69ر)، 14 سطر، اندازه: 10×17سم [ف مخ]