اشعار

1232. همدان؛ مدرسه غرب؛ شماره نسخه: 1764/3 آغاز: کس را بحقیقتش گذر نیست ×× وز رفتی و آمدن خبر نیست / ما هیچ کسان هیچ کاریم ×× وز هیچ کمیم اگر شماریم / چون هیچ نه ایم پس بدین هیچ ×× این واقعه چیست پیچ در پیچ ... موسی ز می‌فراق مخمور ×× مستانه دوید بر سر طور / گفت ای ز تو بوده هر چه بوده ×× ما را بتو هم ره نموده ... صاحبنظری مگر سفر کرد ×× بر خلوت راهبی گذر کرد / دید از دو جهان بریده مردی ×× بر چهره او نشان وردی؛ انجام: ای سایه نشین هر درختی ×× بر خور ز نهال خویش لختی / ای خسته درون تو نهالیست ×× کز میوه او ترا کمالیست / تخمی که ز خوشه تو ریزد ×× از قوت این هوا نخیزد / این دسته گل که مینمایی ×× از باغ طبیعت ... ... هوایی مثنوی اخلاقی و عرفانی است؛ خط: نستعلیق، کا: فتح الله بن ملا عبد الکریم، تا: 1266ق، برای سید عبدالغفور؛ قطع: ربعی [رشت و همدان: ف: - 1493]