اشعار

1043. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 432/16 کر آغاز: شبی بوقت خوشی گفت با زنی مردی ×× که ای ز آتش تو دیگ شهوتم روشن؛ انجام: که برای صواب باید خورم ×× آنچه آید ز رافضی در دست مقطعات هزلی، 7 قطعه از هزلیات برخی شعرا، همچون مصلح الدین عبدالله سعدی شیرازی و اوحدالدین علی بن محمد انوری ابیوردی خراسانی است که با این مطلع‌ها آمده است: 1. شبی بوقت خوشی گفت با زنی، مردی ×× که ای ز آتش تو دیگ شهوتم روشن، 2. روزی از بهر تماشای سوی دشت ×× چند زن بیرون شدند از مهتران، 3. دوش در بزم چند دخترکی ×× از ... ذکر درمان آمد، 4. دوستان و معاشران مرا ×× همه را کار دلپذیر افتاد، 5. بدیدم یکی ترکمان بچه ×× ببغداد روزی من گفت قم، 6. دوش گفتم با زن خواجه فلان ×× کی ... حاجتی خلقی رو، 7. امرد طرف دوچارم شد ×× در شبی کز شراب بودم مست؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مجدول، با کمندکشی؛ کاغذ: ترمه نازک سبز مغز پسته ای، 3گ (91پ-93ر)، 12 سطر، اندازه: 8×13/5سم [ف: 40/2 - 134]