اشعار

893. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2222/5 جنگی شامل: قصاید نظام و مرتب برحسب ترتیب حروف الفبایی آخر قوافی از الف تا نون و بیشتر در حمد خدا و نعت اولیاء دین (ص263-302)، قصیده‌ای به قافیه میم از حاجی بنان السلطنه در دعوای اکراد (302-304)، سه قطعه شعر یکی به ردیف «کشیده» و دیگری به ردیف «را» و سومی به قافیه «شین» (305-306)؛ دو قطعه شعر به خط حمایلی یکی به قافیه «ئیم» و دیگری به ردیف «این» (307-308)؛ سه ترجیع‌بند یکی از ناصر خسرو و دیگری از عراقی و سومی از شاه نعمت الله ولی (311-325)؛ مناجات شیرین از نظامی گنجوی (327-330)، چند قطعه مثنوی که بعضی از آنها از جامی است (339-345)، اشعاری از قاآنی (345-393)، اشعاری که بیشتر مثنوی است ظاهراً از «یوسف» نامی (396-412)، دوبیتی‌هایی از بابا طاهر عریان (438-441)؛ قصایدی از انوری ابیوردی (441-449)، اشعاری از خاقانی (449-462)؛ دو قصیده از لشکرنویس‌باشی (462-470)؛ مثنوی از «سامی» (471-475)، مثنوی عرفانی در حمد خدا و ناتمام (476-511)، مثنوی از مولانا ملا احمد نراقی (513-522)، مثنوی درباره مناجات موسی (ع) (522-524)، قصیده‌ای در مدح علی (ع) (524-525)، مخمسی در منقبت علی (ع) (525-527)، قصیده‌ای به‌قافیه «نون» از شریف (528-634)، نصیحت صبای اصفهانی (534-540)، غزلیات و اشعاری از سید السند المهدی النواب (540-545)، اشعاری از دشت بیاضی (546-547)، غزلیاتی از طرزی افشار (548-556)، منظومه‌ای ظاهراً از حسینقلی بهادر (561-565)، قصیده‌ای به قافیه «راء» در مدح علی (ع) (566-568)، قصیده‌ای عربی از تقی طباطبائی بن ابوالقاسم شیخ الاسلام آذربایگان (569-588)، مثنوی به زبان عربی و فکاهی (589-599)، اشعاری عربی از مقامات حریری (مقاله سوم) (591-592)، اشعاری عربی از قائم قام فراهانی (591-594)، چند نثر و چند قطعه خط خوش (594-603)، قطعه‌ای از محمد حسن لشکرنویس‌باشی ملقب به مؤید نظام تفرشی و متخلص به عشقی در مدح علی (ع) (590-600)، یک مثنوی عرفانی در عشق الهی (619-621)؛ خط: شکسته نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی (الوان)، جلد: تیماج قرمز، 363ص، 15 سطر (6/5×14)، اندازه: 13×20/5سم [ف: 5 - 326]