اشعار

799. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 177/3-طباطبائی آغاز: فی بیان علم ادوار الموسيقی بالنظم. بنام خالق ارض و سماوات ×× کنم تعداد اسماء مقامات / زمن بشنو دمی ای مرد باهوش ×× چو بشنیدی مکن دیگر فراموش / نخستین میکنم از راس بنیاد ×× که مرد از راستی شد از غم آزاد گ؛ انجام: مطرب بر شه چو نغمه را ساز کند ×× نوروز و گذشت و سلمک آغاز کند/ گفتا صنما نمای گردانیه را ×× پس مایه بگرداند و شه ناز کند رساله‌ای است منظوم در علم ادوار موسیقی در چهل بیت، با این عنوان‌ها: در بیان آن که هر مقامی دو شعبه دارد، در بیان بیت و چهار شعبه دوازده مقام اصل، در بیان آنکه هر آواز را به چه طریق از دو مقام توان یافتن از قول حکما، فصل در نظم بحور اصول، اسامی دوازده مقام اصل، شش آوازه؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ کاغذ: فرنگی شکری، جلد: تیماج یک‌لا نیلی، 2گ (41-43)، قطع: رقعی، اندازه: 14×21سم [ف: 22 - 40]