اشعار

557. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4068 شعرهای سرایندگان فارسی است به‌ترتیب تهجی مانند: ابو الفرج، نظیری، طبیب سپاهانی، عرفی، عصمت بخارایی، انوری، سنایی، ابو العلی گنجه‌ای، عبدالواسع جبلی، جمال الدین عبدالرزاق سپاهانی، ظهیر فاریابی، حسن دهلوی، مشتاق سپاهانی، طوفان هزار جریبی مازندرانی، عاشق سپاهانی، فدایی کرمانی، بدخشی بدخشانی، قاضی شمس الدین طبیب، آذر بیگدلی، سلمان ساوجی، میلی ترک، امید، بنائی هروی، شعله سپاهانی، عمعق بخارایی، ادیب صابر ترمذی بدخشانی، قطران تبریزی، سوزنی سمرقندی، مجد الدین شیرازی، معزی سمرقندی، اشرفی سمرقندی، طفیلی جلایر، سیف الدین اسفرنگ، شاپور تهرانی، اثیرالدین اخسیکثی، خبازی نیشابوری، مجیر الدین بیلقانی، اثیر الدین اومانی همدانی، مجد الدین همگر شیرازی، فرید الدین احول سپاهانی، عارف تهرانی، وطواط بلخی، کمال اسماعیل سپاهانی، جلال الدین درکانی، سید حسن غزنوی، اثیر الدین فاریابی، فلکی شیروانی، اوحدی مراغه ای انسی جنابدی، شرف الدین سپاهانی، محتشم کاشانی، سعدی شیرازی، جنانی کرمانی، عمادی شهریاری، نجم الدین رازی، طالب آملی، اغاجی بخارایی، قاضی نور سپاهانی، مختاری غزنوی، اشهری نیشابوری، رودکی بخارایی، سیفی نیشابوری، نسخه از نیمه‌های حرف الف است تا نیمه‌های حرف راء و غزل است و قطعه و قصیده و برای سنجیدن سبک شاعران بسیار سودمند؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ کاغذ: سپاهانی متن نخودی حاشیه سفید، جلد: تیماج مشکی مقوایی، 32گ، 12 سطر (7×12)، اندازه: 14×21سم [ف: 13 - 3051]