اشعار

109. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 225/12 غزل‌های پراکنده و ناقص با تخلص‌های میر شاهی، طوسی، فیضی، طالب، سکاک، آصفی، قاسمی، حسن، نسیمی، عطار؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: نیمه یکم قرن 10؛ افتادگی: آغاز؛ در «گ153ب» نویسنده‌ای که در انتظار ظهور و جنبش امام زمان بوده این شعر را نوشته: «خواجه نصیر طوسی فرماید: در نهصد و پنجاه و یک از ماه رجب ×× آن بدر سعادت بدمد در دل شب / دین‌دارانرا برهاند ز تعب ×× یعنی مهدی خلاصه آن شاه عرب»، مجدول، با سرلوح‌های ساده؛ مهر: خدیجه که گویند یکی از بانوان فتحعلیشاه قاجار بوده، «العبد غازی بن سلیمان الشریف»؛ کاغذ: نخدی رنگ، جلد: تیماج مشکی، 6گ (165-170)، 14 سطر (6×12/5)، اندازه: 11×18سم [ف: 2 – 239]