اشعار

14. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 12782/2 آغاز: سرى من ربى نجد الى نسيم ×× فاحى فؤادی من عناه شمیم؛ انجام: و قاكم ربکم عن کل سوء ×× و «مجد» بالدعاء ختم المقالا. قصاید از: مجد [الدین] (؟) 3 قصیده ادبی و زیباست، اولی میمیه است در 45 بیت، دومی نیز میمیه در 16 بیت و سومی لامیه در 32 بیت می‌باشد. قصیده نخست این مجموعه، گویا در ستایش کتاب یاد شده گذشته و یا کتاب دیگر می‌باشد و نیز گمان می‌رود ناظم این قصاید که به «مجد» تخلص می‌نموده، همان «مجد الدین اسماعیل بن علی خنجی» (-744ق) باشد. چند نمونه از ابیات هر کدام از قصیده‌ها آورده می‌شود: سقی الربع من تبریز طلاً و وابلاً ×× يدوم انسحاحاً في الديار عيوم / فأنجاه لطف الله من ظلماته ×× كتاب أتانی من دداك كريم / لعمركم هذا كتاب مبارك ×× و منشئه بالمغضلات علیم / و حنت الى تبریز نفسی و اهلها ×× كما اشتاق عود الاتضاع فطيم. ناظم، در زمان سرودن این قصاید، در «هرمز» ساکن بوده، چنانکه گوید: وها انا ذا بهرموز مقیم ×× و نار الشوق يشتعل اشتعالاً؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 8؛ مصحح؛ کاغذ: شرقی، 2گ(17-18)، 25سطر، اندازه: 8×14سم [ف: 32 - 464]