اشارة و بشارة

3. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1030 آغاز: برابر؛ انجام: و لا يخاطب احد رسول الله بای لسان خاطبه الا وقع لسامعه بالعربية كل ذلك ... هذا ما اردنا ایراده. و انا السعيد القمی و یویده ما ورد فی حسن صوت النبى انه لا يقدر على استماعه و يوصل جبرئيل الى سمع كل سامع بالطفه و ما ورد ان (ق) في اللوح اعظم من الجبال العظمية. خط: شکسته نستعلیق، کا: محمد مومن بن محمد امین تبریزی، تا: 1091ق؛ در مجموعه‌ای است که خط‌های گوناگون در آن هست و تاریخ یکی از آنها در برگ 158ب، رجب 1094 است، و در برگ 200 نام نویسنده محمد مومن بن محمد امین تبریزی و تاریخ نوشتن 1091 تعیین شده؛ 3ص، سطرها چلیپا (13/5×19/5)، اندازه: 15×20/5سم [ف: 1 - 182]