اشارات دیوان حافظ

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 10691/2 آغاز: حمد و سپاس خدای را جل جلاله که در معانی در صورت بیان عیان می‌کند و طراز حقایق را در پس پرده دقایق مجاز نهان؛ انجام: آفتاب: فنای مطلق و وصلت را گویند؛ ماه تابان: تجلی جمال مهر و محبت را گویند و الله اعلم بالصواب. آغاز نسخه با «رشف الفاظ ...» خالدی، حسین بن احمد شباهت دارد. رساله‌ای کوتاه در بیان اصطلاحات عرفانی دیوان حافظ شیرازی است که به روش عرفانی قادریه تحریر شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ جلد: تیماج، 9گ (62ر-70ر)، اندازه: 19×20سم [ف: 33/1 - 168]