یوسف و زلیخا

21. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 1761-10/71 آغاز: کیم من دست پرورد ملامت ××اسیر گرد صحرای ندامت / بدار الهلک عصیان پاشاهم ×× جهان تنگ است بر عرض سیاهم؛ انجام: سبک جولانیان برق مهمیز ××برون رفتند درساعت جلو زیز / تماشا شد عزیمت خان دیدار ××گلستان ارم رو کرد اصغار منظومه بلندی درداستان عاشقانه یوسف وزلیخاست که به ترتیب «یوسف وزلیخا» جامی داستان را سروده وپیش برده اما ازجامی نیست، به جهت افتادگی طرفین نسخه نام شاعر مشخص نشد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ جلد: تیماج، 151گ، 14-15سطر، اندازه: 17×22سم [ف: 8-4964]