ينبوع الحكمة في زجر النفس

7. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1035/27 آغاز: هذه مواعظ مشتملة على تزكية النفس و تحذير ها من الاخلاق الردية مستخرجة من كلام افلاطون كلها على طريق مخاطبته مع النفس (مع نفسه) يا نفس ان مهلكات النفس ثلثة اجناس اولها الشرك و سائر انواعه و ثانيها الظلم و سائر انواعه و ثالثها التلذذ و سائر انواعه؛ انجام: یا نفس حتى متى انت فقيرة هاربة من ضد الى ضد ... و جميع ما انت مشاهدة له في عالم الحس فبينما انت فقيرة کا: دیباجی، شهاب الدین علی، تا: با تاریخ1099ق، جا: کرمان؛ شش بند است که به «یا نفس» آغاز میشود و از افلاطون دانسته شده و برابر است با نیمه دوم فصل دوم (س 4 ص 10) ضمیمه نخستین فصل 3 (س 5 ص 13) ینبوع الحیوة پارسی چاپی؛ جلد: تیماج مذهب، 1ص (243)، اندازه: 15/5×25سم [ف: 3-400]