وجود

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9002/9 آغاز: الحمدلله الواحد الاحد المتفرد بالوجود و الجود و الصلوة علی الاول بعد الاول اشرف الكل و سيد الرسل محمد العارف بحق اليقين ... و بعد این چند کلمه ای است در توضیح کلمات شریفه فاضل عالم ربانی عارف معارف سبحانی حضرت نصیر الانامی که حسب الالتماس فضیلت و افادت شاه سالک مسالک التحقيق المدعو بچلبی در تحقیق معنی وجود و خلافی که واقع است میانه هر طایفه از عقلا و عرفا نوشته بودند ... قوله بدان ایدک الله وایانا که هره عاقل از لفظ وجود معنی می‌فهمد که منافی عدم و نیستی است. ش مراد آن است که هر عاقلی خواه کامل العقل و خواه ناقص العقل که او را بهره ای از عقل باشد؛ انجام: سوفسطایی که از خرد بی خبر است×× گوید که عالم خواب و خیال گذرست / آری عالم خاب و خیالست ولی×× پیوسته درو حقیقتی جلوه گرست. و هذه هي المذاهب المسلوكة فى هذا الباب و الله الموفق للصواب و اليه المرجع و المآب. این مراتب سخن مستغنی است از شرح آن چه در تحقیق و توضیح این مراتب به خاطر فاتر این شکسته بال خادم الفقرا پیر سلیمان بن پیر احمد هفشوی (این کلمه با رنگ سرخ بین سطور اضافه شده) رسیده بود در حیز تحریر درآورد. امید که در مقام اصلاح کوشند و نظر از معایب و سهو زلل بپوشند و الحمدلله رب العالمين و الصلوة على محمد و آله الطاهرين. تم فی غرة الرجب سنة 1070. خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: غره رجب 1070ق؛ مصحح؛ جلد: تیماج، 6گ (147پ-152ر)، اندازه: 12/5×19/4سم [ف: 591-29/2]