الوافی

310. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1959/1 آغاز: عن الباقر عليه السلام لما خلق الله العقل استنطقه ثم قال له اقبل فاقبل ثم قال له ادبر فادبر ثم قال و عزتى وجلالى ما خلقت خلقا؛ انجام: بيان ما يحسنون من الاحسان بمعنى العلم ... و الحكيم يتيقن ان الثناء عليه لايزيده كما لا ... و قدره و شرفه و فضله و كماله بقدر علمه. باب العقل و العلم؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 12؛ در یادداشتی که به خط آقای سید محمد مشکاة بر پشت برگ نخست این دفتر است، این رساله مختصر وافی و (یقیناً) به خط فیض دانسته شده؛ جلد: تیماج، 41ص (1-41)، اندازه: 21×14/5سم [ف: 9-665]