شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/323747
نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
✓
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- تاریخ کتابت:
- شنبه 15 رمضان699ق (699 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 12 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نسخ (کهن)
- تعداد برگ و سطر:
- 485 برگ • 21 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 16×23سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • تیماج
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« كان عليه ضمانه فان اتلفه عليه و كان قد اظهره لم يكن عليه شيء على كل حال. »
مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه
مهر مجیز در پایان بوده ولی پاک شده است)، 2. اجازه ابراهیم نامی با مهر او «و اتخذ الله ابراهیم خلیلا» (چهارگوش) در پایان اجازه، متن اجازه چنین است: «و قد اجزت لسيد المحققين و هو السيد عبد الله ان يقول الاحكام الشرعية عن الادلة الاقل»، دو اجازه دیگر از همین مجیز در صفحه مقابل (گ 118) آمده که یکی بدون مهر و امضاء است و دومی با همین مهر آمده و متن دو اجازه چنین است: «و قد اجزت لسيد المدققين و سند المحققين و مظهر انوار الحق و اليقين و هو السيد عبد الله بن ابی القاسم المراغى ان يقول الاحكام الشرعيه عن ادلتها التفصيلية كمال الاحتیاط و انا الاقل»، 3. اجازه اسماعیل نامی است که مهر او «و اذكر في الكتاب اسماعیل» (چهارگوش) در پایان اجازه آمده در صفحه مقابل (گ 118) همین مهر زیر این عبارت «کما رقم و سطر و صح انا الاقل» آمده است
مهر «محمد بن رضا المدعو بصدر الدین 1214» (دایره)، علی بن شهاب الدین ابی احمد عیمد حسینی
تملک: محمد فرزند رضا مدعو به صدر الدین در 11 رمضان 1214 با مهر «محمد بن رضا المدعو بصدر الدین 1214» (دایره)، علی بن شهاب الدین ابی احمد عیمد حسینی
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 33 • صفحه 914 • ردیف 12
متن فنخا (مأخذ نسخه خطی):
12. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2727
انجام: برابر
خط: نسخ کهن، کا: محمد فرزند مهیار حسن فرزند حسین فرزند علی هرقلی، تا: شنبه 15 رمضان699ق؛ با نشان «بلغ ایده الله»، در پایان بخش 1و2 صورت خط محمد فرزند ابواحمد یا ابو زکریا نجیب الدین یحیی بن حسن بن سعید هذلی حلی (601-689یا 695) پسر عم محقق حلی (جعفر بن الحسن بن یحیی) متضمن آن که «سید علی فرزند سید عمید حسینی تمام نسخه را قرائة و سماعا و تصحیحا نزدوی بپایان رسانده» نقل شده تاریخ یادداشت حلی در ذیل بخش نخست 699 آمده و یادداشت چنین است: «انهاه احسن الله توفیقه قرائة و سماعا لشرحه نفعه الله تعالی سید علی بن السيد ... العميد الحسيني ... کتبه الفقير الى الله تعالى محمد بن يحيى بن احمد بن يحیى بن الحسن بن سعيد الحلى الهذلی جمادى الاخرة من سنة تسع و تسعين و ستمائة هجرية و صلى الله على سيد نا محمد و آله الطاهرين وسلم تسليما»، تاریخ یادداشت حلی در ذیل بخش دوم 700ق است و متن آن این است: «انهاه احسن توفیقه وتسديده قرائه صحيحة مهذبة وسماعا لشرحه نفعه الله تعالى ... ؟ و كتبه الفقير الى الله تعالى محمد بن يحيى بن احمد بن يحيى بن الحسن بن سعيد الهذلى الحلى في خامس شهر ربیع الاول من سنة سبع مائة هجرية و الحمد لله جله و صلى الله على محمد و آل محمد الطيبين الطاهرين»، پشت برگ 117 چند یادداشت آمده که از آنها سه اجازه است که به سید عبد الله فرزند ابولقاسم مراغی داده شده به این ترتیب: 1. وقد اجزت لسيد المحققين و هو السيد عبد الله ان يقول الاحكام الشرعيه عن الادلة الاقل (مهر مجیز در پایان بوده ولی پاک شده است)، 2. اجازه ابراهیم نامی با مهر او «و اتخذ الله ابراهیم خلیلا» (چهارگوش) در پایان اجازه، متن اجازه چنین است: «و قد اجزت لسيد المحققين و هو السيد عبد الله ان يقول الاحكام الشرعية عن الادلة الاقل»، دو اجازه دیگر از همین مجیز در صفحه مقابل (گ 118) آمده که یکی بدون مهر و امضاء است و دومی با همین مهر آمده و متن دو اجازه چنین است: «و قد اجزت لسيد المدققين و سند المحققين و مظهر انوار الحق و اليقين و هو السيد عبد الله بن ابی القاسم المراغى ان يقول الاحكام الشرعيه عن ادلتها التفصيلية كمال الاحتیاط و انا الاقل»، 3. اجازه اسماعیل نامی است که مهر او «و اذكر في الكتاب اسماعیل» (چهارگوش) در پایان اجازه آمده در صفحه مقابل (گ 118) همین مهر زیر این عبارت «کما رقم و سطر و صح انا الاقل» آمده است؛ تملک: محمد فرزند رضا مدعو به صدر الدین در 11 رمضان 1214 با مهر «محمد بن رضا المدعو بصدر الدین 1214» (دایره)، علی بن شهاب الدین ابی احمد عیمد حسینی؛ جلد: تیماج، 485ص، 21 سطر ، اندازه: 16×23سم [ف: 9-61]