شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
پیوند کوتاه:
/m/322213
نشانهای نسخهشناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
✓
نگاره و نقاشی
—
تصحیحشده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
—
سطور مجدول (جدولبندی)
✓
دارای رکابه (پایصفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بیکاتب
- تاریخ کتابت:
- 1023ق، جهت میرزا محمد تقی (تقیا) ولد مومن اصفهانی (1023 هـ.ق)
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 6 (در فنخا)
ویژگیهای مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- نستعلیق (جلی)
- تعداد برگ و سطر:
- 276 برگ • 15 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتیمتر):
- 14/7×23/4سم
- کاغذ و جلد:
- کشمیری • مشمع مشکی
آغاز نسخه
منطبق بر آغاز اثر (در مأخذ: «برابر»)
« ای در تک و پوی تو ز آغاز ×× عنقای نظر بلند پرواز / فکر تو به دل خیال بگداخت ×× اوج تو ز مرغ بال بگداخت »
انجام نسخه
منطبق بر انجام اثر (در مأخذ: «برابر»)
« فیاض» از این طلسم سانی ×× تا چند کنی نفس درازی / این به که فسانه در نوردی ×× زان پیش که خود فسانه گردی / ای سوخته ضبط این نفس کن ×× بس کن ز حدیث عشق، بس کن »
مهرها، یادداشتهای تملک و وقفیات نسخه
تملک: محمد شفیع در 1043ق، عباس حسینی فراهانی به تاریخ 1310، امین السلطان میرزا علی اصغر خان در جمادی الثانی1321ق
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
لله الحمد المنه که در منتصف شهر شعبان سنه ثلث عشرین الف بدستیاری توفیق الهی. الراقمه.این نسخه که آرایش هر انجمن است ×× مغز روش تازه ختم سخن است / گلزار سخنوری است کز غایت فیض ×× بنهفته بجیب هر گلشن صد چمنست، صورت اختتام پذیرفته سرمایه صحبت اهل دل زینت بخش هر مجلس محفل گردید.صد آفرین باداهای فیضی سخنش ×× برتبه روش تازه نل دمنش / حدیث هند دوائی چو بشنود گوید ×× خوشا طبیعت فیضی پایه سخنش. امید که صف نعال نشین کتابخانه بندگان نواب مستطاب ... میرزا محمد تقیا شده سیله صدور توجهات عالی گردد بمنه احسانه.
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرستنگاری:
فهرستگان نسخههای خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 33 • صفحه 742 • ردیف 6
متن فنخا:
6. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 452
آغاز و انجام: برابر؛ لله الحمد و المنه که در منتصف شهر شعبان سنه ثلث عشرین و الف بدستیاری توفیق الهی. الراقمه.این نسخه که آرایش هر انجمن است ×× مغز روش تازه و ختم سخن است / گلزار سخنوری است کز غایت فیض ×× بنهفته بجیب هر گلشن صد چمنست، صورت اختتام پذیرفته سرمایه صحبت اهل دل و زینت بخش هر مجلس و محفل گردید.صد آفرین باداهای فیضی و سخنش ×× برتبه روش تازه نل و دمنش / حدیث هند دوائی چو بشنود گوید ×× خوشا طبیعت فیضی و پایه سخنش. امید که صف نعال نشین کتابخانه بندگان نواب مستطاب ... میرزا محمد تقیا شده و سیله صدور توجهات عالی گردد بمنه و احسانه.
خط: نستعلیق جلی، بیکا، تا: 1023ق، جهت میرزا محمد تقی (تقیا) ولد مومن اصفهانی؛ مجدول، با سرلوح مذهب؛ تملک: محمد شفیع در 1043ق، عباس حسینی فراهانی به تاریخ 1310، امین السلطان میرزا علی اصغر خان در جمادی الثانی1321ق؛ کاغذ: کشمیری، جلد: مشمع مشکی ، 276ص، 15سطر ، اندازه: 14/7×23/4سم [ف: 4-884]