نسب نامه

5. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5422/54 با این آغاز: «نصب (نسب) نامه خودمان از قزوینی‌ها که نسبت به خالد می‌دهند خلاف است» و او همان ملا خالد قاضی القضاة شهر قزوین است که در روزگار صفویان می‌زیسته و از بزرگان آنجا بوده است، پسرش میرزا فتح علی حکمران بوده و ریاست عامه داشته است، پسر او میرزا طاهر وزیر و صدر اعظم شاه سلطان حسین صفوی در 1101 است و تخلص «وحید» داشته است، پسر او میرزا معصوم مستوفی زمان نادرشاه و عامل قزوینی است، پسر او میرزا علی قلی مستوفی بوده که پنج پسر داشته است، در اینجا شجره فرزندان او می‌آید تا روزگار ناصرالدین شاه و از آن برمی‌آید که میرزا بزرگ آصف الدوله همان محمد محزون قزوینی پسر همین علی قلی مستوفی است و آن شعرها از اوست و «گلشن احباء» هم باید از او باشد، از این شجره باز برمی‌آید که آثار رضی قبلة الافاق پسر میرزا طاهر وحید است، آقا رضی الدین محمد بن حسن قزوینی درگذشته 1096 که مؤلف عیاریه و قبله آفاق (منزوی 184 و 235) است نباید پسر وحید باشد و او پیش از وی می‌زیسته و درگذشته است، همین خود می‌رساند که در این نسب نامه شکی هست. تمام نسب نامه در فهرست آمده است؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: 1227ق؛ اندازه: 15/3×21سم [ف: 371-8]