نجوم

شیراز؛ علامه طباطبائی؛ شماره نسخه: 1190/2 آغاز: حمد متواتر و ثنای متکاثر، مرحضرت بی نیازی را که برآرنده هفت چرخ خضرایی و پرورنده هفت کشور انبرایی (؟) و درود نامعدود بر روح و روان آن دوست که لولاک ما خلقت الافلاک در شأن اوست اما بعد احقر من عبادالله عنایة الله بعز عرض حضرت خواجه بزرگوار ... یعنی حضرت خواجه قاسم؛ انجام: تمت، غرض از این منتخب عرض احوال بود نه اظهار فضیلت بنابر این مختصر آورده شد و اکثر قواعد نیاورد که مبادا به طول انجامد و طبیعت ملال آرد. امید از عارفان دقیقه شناس آنکه به سهو خطا ننگردند و به اصلاح این مختصر بکوشند خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1057ق؛ 7گ (118پ-124پ)، اندازه: 12×19/5سم [نسخه پژوهی: 3-140]