نامه‌ها

336. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1825/13 آغاز: بعد از طی مراحل عبودیت و فراغ از مراسم دعای دوام و عمر و دولت عرض میشود که چندی قبل نیمه شبی بود که رقیمه کریمه در باب کیفیت نماز آیات که به افتخار این دعا گو عز صدور یافته بود و اصل شد و چون مذکور شد که در همان شب، چاپار عازم نواب اشرف والاست و من در شب عاجزم ... از نوشتن، جواب اینرا بشیخ جلیل املاء نمودم و او نوشت و انفاذ حضور مبارک شد نمیدانم شرف وصول خدت روزی آن گشته یا خیر باری نماز آیات در سال دهم هجرت شروع شد؛ انجام: پایان: و قنوت آن پنج و سجود آن چهار و تشهد و سلام آن یک، مانند نماز صبح الباقی امرکم الاشرف الارفع مطاع. پس از پایان پاسخ، یادداشتی خصوصی از صاحب پاسخ و نیز نوشته ای بخطی دیگر درباره کیفیت نماز آیات دیده می‌شود. پاسخ نامه‌ای است (و آنطوری که از مطاوی پاسخ آن پید است) متضمن سؤال از تاریخ تشریع نماز آیات و وجه تسمیت آن به «آیات» و کیفیت آن بوده است، نیز معلوم است که نویسنده نامه یکی از شاهزدگان قاجاریه بوده که در پاسخ، از او با عنوان نواب «اشرف والا» یاد شده، از یادداشتی که نویسنده این پاسخ در ذیل آن نوشته، پیداست که در فرحزاد از قراء تهران - بوده و فرزند نویسنده سؤال را تعلیم می کرده است؛ بی‌کا، بی‌تا؛ 2ص (130-131)[ف: 9-453]