الاستصحاب

11. تهران؛ مدرسه معمارباشی؛ شماره نسخه: 50/2 آغاز: الاستصحاب و هو لغة بمعنى اخذ الشيء مصاحباً و عرفه فی عرف الاصولیین علی تعاریف عديدة ... منها ما ذكره الفاضل القمی فی القوانین؛ انجام: نان صحة الاقتداء موقوفة على كون صلوة الامام صحيحة عنده و هذا فی المقام موجود و نحن لانقول». کتاب مفصلی درباره مبحث استصحاب است از قرن 13ق، که در آن گفته‌های بسیاری از علمای شیعه را نقل و بررسی می‌کند. آخرین کسانی که از ایشان نام می‌برد فاضل قمی و شیخ جعفر کاشف الغطاء هستند. یک بار هم می‌گوید: «اجاب عنه الاستاد دام ظله»؛ بی‌کا،تا: قرن 13؛ مصحح؛ جلد: تیماج قهوه‌ای با روکش پارچه‌ای سبز، 96گ (176پ-271پ)، 23-28 سطر [ف: 54]