نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
✓
حواشی به خط مؤلف
✓
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
✓
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
✓
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- مؤلف (نسخه اصل)
- تاریخ کتابت:
- قرن 13
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 3 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- شکسته نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 22 برگ • 18 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 11/5×18/5سم
- کاغذ و جلد:
- فرنگی • مقوایی، عطف: تیماج زرشکی
آغاز نسخه
« من جملة الادلة العقلية الاستصحاب وتحقيق البحث فيه انما يتم ببيان امور، الاول فی معرفة مهيته و انه بای معنی يصلح ان يكون موضوعاً لعلم الاصول »
انجام نسخه
« و قوله بجواز العمل بها للمقلد في تلک الموارد المتقدم اليها الاشارة فتدبر، الثان
رساله‌ای استدلالی است در بحث استصحاب که یکی از مسائل اصول فقه است با نقل آرایی از عالمان شیعه چون: صاحب قوانین، صاحب معالم، وحید بهبهانی، صاحب حدایق، محقق سبزواری و دیگران. این رساله پس از رحلت محمد ابراهیم بن محمد حسن کرباسی صاحب اشارات الاصول یعنی پس از سال 1262ق و قبل از وفات شیخ مرتضی انصاری (- 1281ق) نگاشته شده است. وی معاصر شیخ انصاری بوده و در حواشی برگ 32 و 33 از وی با عبارت «شیخنا المعاصر المرتضی سلمه الله تعالی» یاد کرده است. وی تعلیقه‌ای نیز بر رساله استصحابیه شیخ انصاری نگاشته است. مشایخ دیگر وی عبارتند از: محمد ابراهیم بن محمدحسن کرباسی مذکور (- 1262ق) که از وی با عبارت «بعض مشایخنا طاب ثراه» در برگ 25 یاد کرده و صاحب فصول (- 1261 یا 1254ق) که از وی با عبارت «شیخنا فی الفصول» و سید حسین اصفهانی که در حاشیه برگ 18 از وی با عبارت «بعض الافاضل و هو شیخنا السید حسن الاصفهانی» یاد کرده است. این رساله با رساله قبلی که در همین مجموعه آمده به یک خط نگاشته شده و چنانچه به خط مؤلف باشند بایستی مؤلف هر دو یکی باشد »
مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه
مهر: «الواثق بالله الملک المعبود ... محمود؟ ...» (بیضی)
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
دارای حواشی بسیار با نشان «منه منه عفی عنه»، ، قلم‌خوردگی دارد
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 3 • صفحه 336 • ردیف 3
متن فنخا:
3. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15047/3
آغاز: من جملة الادلة العقلية الاستصحاب وتحقيق البحث فيه انما يتم ببيان امور، الاول فی معرفة مهيته و انه بای معنی يصلح ان يكون موضوعاً لعلم الاصول؛ انجام: و قوله بجواز العمل بها للمقلد في تلک الموارد المتقدم اليها الاشارة فتدبر، الثان
رساله‌ای استدلالی است در بحث استصحاب که یکی از مسائل اصول فقه است با نقل آرایی از عالمان شیعه چون: صاحب قوانین، صاحب معالم، وحید بهبهانی، صاحب حدایق، محقق سبزواری و دیگران. این رساله پس از رحلت محمد ابراهیم بن محمد حسن کرباسی صاحب اشارات الاصول یعنی پس از سال 1262ق و قبل از وفات شیخ مرتضی انصاری (- 1281ق) نگاشته شده است. وی معاصر شیخ انصاری بوده و در حواشی برگ 32 و 33 از وی با عبارت «شیخنا المعاصر المرتضی سلمه الله تعالی» یاد کرده است. وی تعلیقه‌ای نیز بر رساله استصحابیه شیخ انصاری نگاشته است. مشایخ دیگر وی عبارتند از: محمد ابراهیم بن محمدحسن کرباسی مذکور (- 1262ق) که از وی با عبارت «بعض مشایخنا طاب ثراه» در برگ 25 یاد کرده و صاحب فصول (- 1261 یا 1254ق) که از وی با عبارت «شیخنا فی الفصول» و سید حسین اصفهانی که در حاشیه برگ 18 از وی با عبارت «بعض الافاضل و هو شیخنا السید حسن الاصفهانی» یاد کرده است. این رساله با رساله قبلی که در همین مجموعه آمده به یک خط نگاشته شده و چنانچه به خط مؤلف باشند بایستی مؤلف هر دو یکی باشد؛ خط: شکسته نستعلیق، کاتب = مؤلف (احتمالاً)، تا: قرن 13؛ دارای حواشی بسیار با نشان «منه و منه عفی عنه»، مصحح، قلم‌خوردگی دارد، مقابله شده با نشان «بلغ» در برخی از برگ‌ها؛ مهر: «الواثق بالله الملک المعبود ... محمود؟ ...» (بیضی)؛ کاغذ: فرنگی، جلد: مقوایی، عطف: تیماج زرشکی، 22گ (15-36)، 18-19 سطر (8×14)، اندازه: 11/5×18/5سم [ف: 38 - 117]