نامه‌ها

3. قم؛ مرکز احیاء؛ شماره نسخه: 2289/2 آغاز: ای فرزند در آن وقت که وقت در هستی وقت خود سست بود و سلطان وقت از شراب زلال لایرانی در نیستی خود مست نسخه اصل: کتابخانه اسعد افندی - ترکیه 1431. از: نور الدین عبدالرحمن (؟)، نامه‌ای است عرفانی از نورالدین عبدالرحمن جهت رکن الدین علاء الدوله و بهاء الملة و پاسخ آن. در فهرست میکروفیلمها (495/1) نامه از عبدالرحمن جامی و پاسخ دهنده علاء الدوله سمنانی دانسته شده است که با توجه به تاریخ وفات جامی در 898 و وفات علاء الدوله سمنانی در 736 درست نمی‌آید، این اشتباه در فهرستواره منزوی 1014/8 نیز راه یافته و آن را از منشآت جامی و گیرنده نامه را علاء الدوله سمنانی دانسته‌اند، ظاهراً این نامه‌ها و پاسخ آنها از کمال الدین عبدالرزاق کاشانی و علاء الدوله سمنانی که در عصر یکدیگر و چندین نامه بین آنها رد و بدل شده است می‌باشد چنان‌که در فهرستواره منزوی(1016/8 و 1020) بدانها اشارت رفته است؛ خط: نسخ، کا: نورالدین بن بدرالدین حافظ طرازی، تا: اوایل جمادی الثانی 779ق؛ مصحح؛ 37ص (132-168)[عکسی ف: 6-329]