نامه‌ها

15. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 3537/4 آغاز: شهید تبسم دیت عشوه خون بها؛ انجام: بعلامی شیخ ابوالفیض فیضی درمانده دوری ظهوری. در منشآتی که از ظهوری در دست است چند نامه است که تعداد آنها در نسخه‌ها متفاوت است، نامه‌های موجود در این دفتر: نامه 1.آغاز: «شهید تبسم ایست عشوه خون بها مقتول رنگین مطلب شیرین مدعا نخل تابوت سینه ...»، پایان: «حاشیه نشینان بساط بزم حضور لامع النور بوجه احسن جلوه کرده باد»، نامه 2.آغاز: «آب از فرق گذشته بحر قلزم شمر اشک دوری فرق فرق تا قدم سوخته آتش برق شرر تاب مهجوری»، پایان: «سایه بلند بر فرق ارادت کیشان و فدویت اندیشان گسترده باد»، نامه 3. آغاز: «زیبا عروس دولت را از روز نخست نامرد عیش سکالیست»، پایان: «جان به جانان پیوست و تن از ملال وارست»، نامه 4.قربانی چشم بسته عید قربان و با فرصت فرصت جاوید همدم و با عشرت مدام توأم باد، نامه 5.آغاز: «پشت بدیوار شیشه کدورت کمره ایم، پشت از پشت ... بار شکسته اندوه و غم ...»، پایان: «عمری چو بنای این کهن دیرت باد ×× آغاز خوش و عاقبت خیرت با»، نامه 6. آغاز: «از چشم افکنده نگاه آشنا از نظر افتاده غمزه فریب آوا ...»، پایان: «نظر فریب از منظر چشم پر آورده»، نامه 6. در این دفتر در اینجا پایان یافته و کاتب رقم کرده: «تمام شد بوقت شب 1199» اما در نسخه دیگر مجلس (شماره 287) بیش از یک صفحه زیاده بر این دارد و دنباله جمله «از منظر چشم سر برآورد» چنین ادامه یافته: «بیگانه نگاه غرور آشنا، نظر باز شاهد استغنا ... » و پایان آن چنین است: «نگاه گرسنه چشمم سر خیل یک جهان نادیده گذاشت»؛ خط: نستعلیق هندی، بی‌کا، تا: 1265ق؛ 45ص (95-139)، 11سطر، اندازه: 14×21سم [ف: 10-1495]