مهر و ماه

2. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 5170 آغاز: خداوندا دلم را شاد گردان ×× ز قید هستیم آزاد گردان / به من بنماره میخانه عشق ×× می‌وصلم ده ار پیمانه عشق؛ انجام: دل خلقی درون سینه درجوش ×× جهانی گشته زان سودا سیه پوش / پشیمان چرخ از این نیرنگ سازی ×× خجل گردون ازین مسکین گدازی گویا از عارف لاهوری یا علی اکبر رضی یا نصرتی هندی یا نهالی یا حسینی قزوینی یا درویش جمالی و از میرعسکری عاقل خان رازی؛ خط: نستعلیق خوش، بی‌کا، تا: قرن 13؛ مجدول، با یک سرلوح؛ کاغذ: ترمه اصفهانی، 57گ، 12سطر، اندازه: 6×11سم [ف: 4-801]