الموعظة

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 4900/79 آغاز: بسمله. هل لاحد من اخوانی فی ان یهب لی سمعه قدر ما لقی الله طرفاً من استجابی اعساه يتحمد عنی بالشركة بعض اعیانها فان الصدیق لم يذهب عن الشوب اخاه ما لم يصنب؛ انجام: و اقل ما ينجح، و شر المقال ما ضاع، و بالله الاستعانة و من الناس البرائة و من اعتقد غير هذا فقد خسر، و سیعلم الذین ظلموا ای منقلب ینقلبون خطبه‌ای است در پند و اندرزهای عرفانی؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: 1081ق؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج، 2گ (205ر-206ر)، 25سطر (15×29)، اندازه: 23×35سم [ف: 14-92]