موسی و خضر (مثنوی)

7. شیراز؛ بنیاد فارس‌شناسی؛ شماره نسخه: 52 آغاز و انجام: برابر؛ انجامه: تمت الکتاب بعون الملک الوهاب فی یوم الاثنین ششم شهر محرم الحرام سنه هزار و سیصد و سی و یک من الهجرة النبوية عليه السلام. این حکایت را ز قرآن مجید ×× نکته پنهان بود ای مستفید / گر چه در هر رمز او کنزی است ژرف ××بلکه در هر نقطه اش نقطه ای شگرف / گاه استخراج کز آن دو طفل ×× دیگری را با خدا ننمود کلف تمام شد کتاب مثنوی مرحوم مغفور جنت و رضوان آرامگاه میرزای وقار طاب ثراه و جعل الجنة مثواه بید اقل الکتاب میرزا علی اکبر ابن مرحوم حاجی محمد حسین رحمت الله علیه چون این نسخه را حقیر نداشتم و کمیاب بود، لابد شدم که خود بنویسم در کمال تعجیل سمت تحریر یافت امید از ناظران چنان است که از معایب او چشم پوشی نمایند و فقیر را بطلب مغفرت یاد وشاد فرمایند العذر عند کرام الناس مقبول. خط: نستعلیق، کا: میرزا علی اکبر ابن حاج محمد حسین، تا: دوشنبه 6 محرم 1331ق؛ جلد: مقوایی، 151گ، 13سطر (9×15)، اندازه: 16×20سم [ف: -72]