مواهب علیه

272. قم؛ فیضیه؛ شماره نسخه: 313 آغاز: و مباش، مراد اهل تکلیفند، یعنی مباش از جمله بیخبران از ذکر خدایتعالی؛ انجام: وزعم حضرت محمد (ص) آن است که او را حکمت داده است. پس شما را علم بسیار باشد و دگر باره میخوانید از تفسیر آیه آخر سوره مبارکه اعراف تا آیه 109 سوره مبارکه کهف: «و لوجئنا بمثله مدداً»؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ نماند که این نسخه از جهت عبارات و مطالب بسیار نزدیک به تفسیر مواهب علیه ولی با آن اندک تفاوتی دارد و می‌توان گفت که با تغییر مختصری از آن اقتباس شده است؛ 471ص، 21سطر، اندازه: 22/5×29سم [فهرست عراقی: 1-96]