مواهب علیه

60. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 1385 آغاز: برابر؛ انجام: و حکیم سنائی اشاره به این معنی نموده بیت: اول و آخر قرآن ز چه با آمد و سین ×× یعنی اندر ره دین رهبر تو قرآن بس حسبنا الله کفی، سمع الله لمن دعا ... و الصلوة و السلام علی سید اهل الهدی. تمام شد کتابت تفسیر کلام الله ... و صلی الله علی محمد و آله اجمعین یا رب. غریق رحمت یزدان کسی باد ×× که کاتب را به الحمدی کند یاد خط: نسخ، کا: محمد نصرالله عطاالله، تا: ذیحجه974ق؛ مجدول، مذهب، در کتیبه‌های قلمدانی زرین که در مستطیل‌های افقی صفحات وجود دارد با سفیداب نوشته شده: «کتاب تفسیر افصح المتکلمین و املح المتأخرین مولانا حسین الکاشفی رحمة الله علیه» و همچنین در ترنج‌های زرین وسط دو صفحه با سفیدآب چنین نوشته است: «و قال الرسول یارب ان قومی اتخذوا هذاالقرآن مهجوراً و کذلک جعلنا لكل نبی عدواً من المجرمین و کفی به ربک هادیاً و نصیراً و قال الذین کفروا لولا نزل علیه القرآن جملة واحدة کذلک لنثبت به فؤادک و رتلناه ترتیلا و لایأتونک بمثل الا جئناک بالحق و احسن تفسیراً»، با سرلوح؛ واقف: ملک محمد، 1089؛ جلد: تیماج روناسی، 498گ، 30سطر، اندازه: 35×39سم [ف: 1-585]