مواهب الهی

12. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8142 آغاز: برابر2؛ انجام: تقدیر را بدست تدبیر نتوان پیچید و با شخص قضا مقاومت و مرادفه مفید نیاید. حبذا ... [وصالی] روحی که با قضا نازل از راه موافقت مسارعت نماید و خوشا کاملی که با اجل موعود تصور مخالفت و تبدیل نکند. خنک برق کو جان بگرمی سپرد ×× بیک لحظه زاد و بیک لحظه مرد / نه افسرد شمعی که چون برفروخت ×× شبی چند جان داد وانگه بسوخت. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11 و 12؛ دارای رکابه، مصحح؛ نسخه در عصر میرزا محمد حسن خان صنیع الدوله - که در عصر قاجار وارد کتابخانه وی شده - شماره صفحه خورده؛ جلد: تیماج، 220گ، 15سطر، اندازه: 15/8×24/4سم [ف: 27/1-265]