منية اللبيب في شرح التهذيب

54. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 138 خوئی آغاز: برگهای اضافی اول نسخه: الا انه ثبت النقيض فان ذكره باصله فهو القلب و قد تقدم؛ انجام: و اما الثالث و هو ان عليه دليلا قطعيا و هو مذهب جماعة منهم لكنهم اختلفوا في موضعين ... فذهب بشر المريسی الى استحقاقه الاثم و نفاه الباقون و الحق من هذه المذاهب مختار المصنف و هو ان الله تعالى فی کل واقعه حكما معينا و ان عليه دليلا ظاهرا فمن اخطأ بعده (کلمه اخیر راده ص بعد است که در نسخه نیست). پایان: (گ4): فان الطعم علته مستقله بظاهر ... المذكور اذ تعليق الحكم على الوصف مشعر (کلمه اخیر راده ص بعد صفحه‌ای است که در نسخه نیست). خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10 یا 11؛ افتادگی: آغاز و انجام (مقصد اول و چند سطر از مقصد دوم و نیز قسمتی از مقصد پانزده - اجتهاد و تقلید از نسخه ساقط شده)؛ در آغاز نسخه دو برگ مربوط به مباحث قیاس است و به این کتاب ربطی ندارد، شرح تهذیب عمیدی از برگ 3 و باعبارت متن تهذیب درباره وضع آغاز شده، مصحح؛ کاغذ: اصفهانی، جلد: تیماج، 646ص، 19سطر، اندازه: 11×18/5سم [ف: 7-151]