من لايحضره الاديب

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 18816 آغاز: بسمله، صرف مصدر لسان بحمد اصل واحد بی شبه و مثالی سزاوار است؛ انجام: و اما حتی را بجهت حمل آن بر الی زیرا که بمعنی الی است در غایت و انتها تمام شد ترجمه شافیه بحول و قوة الهی و برکت حضرت ختمی پناهی و آل ابرار و اصحاب اخیار او صلوات الله و سلامه علیه و علیهم اجمعین بید مترجم مذنب عاصی ذلیل محتاج بمغفرت رب جلیل. خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 13؛ جلد: تیماج، 230گ، 17سطر (18×9/5)، اندازه: 26/5×15سم [ف: 51-159]