منطق الطیر

87. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 94 آغاز: برابر؛ انجام: نی غلط گفتم کنون ده دست من ×× تا نگردد یاوه از شست من / نور از اینجا بردمی باید به خود ×× این چنین اندر این گفت است احد. خط: نستعلیق، کا: محمد کاظم، تا: 1254ق؛ درپایان نسخه آن را کامل ترین وصحیح ترین نسخه دانسته که ازروی سه نسخه خواجه محمود هروی، شیخ حسن لاهیجی ومیرزا یوسف قزوینی استنساخ شده، احتمالاً خط از واقف است؛ جلد: تیماج، 174گ، 15سطر، اندازه: 16×27سم [ف مخ: 5-2153]