منشآت

370. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 9290/1 آغاز: در تهنیه قدوم رساله یازدهم در تهنیه عمارت ... مقدمه در بیان قواعد بدان ایدک الله که اول چیزی که بر منشی لازم ات رعایه قدر و منزلت مکتوب الیه است؛ انجام: که بود زرنشان خنجربید دستور نامه‌نگاری است در مقدمه و سه باب و خاتمه: باب اول در رسایل خطابیه و جوابیه در دو جزء: 1) در رقعاتی که بر وجه خطاب مرقوم شود در 28 رساله، 2) در طریق نوشتن اجوبه طبقات ...، باب دوم، در ترقیم صکوک و سجلات مبنی بر سه قاعده: 1) در بیع وهبه و اجاره و نکاح و مایحتاج الی الایجاب و القبول، 2) در ایقاعات از اقرار و وقف و هبه و طلاق و ما من هذا القبیل، 3) در تحریر دعاوی، باب سوم: در اسامی صناع و طریق کتابت اجناس و تعاریف و سجلات در چهار فصل: 1) در اسامی صناع، 2) در طریق نوشتن اجناس، 3) در تعریفات زواید بر آنکه در رقعات و سجلات نوشته شده، 4) در سجلات، خاتمه: در مناظرات و تعاریف ... (از جمله: مناظره دوات و قمل، مناظره گل و شکوفه، مناظره تیر و کمان، مناظره تیغ و سپر و ...) مؤلف از ادبای شیعی در عصر صفوی باید باشد که ابیاتی از سروده‌های خود را آورده و اشعاری در مدح شاه طهماسب دارد، غیر از انشاء عالم آرا نوربخشی است که در منزوی (ج 2084/3) معرفی شده است؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ جلد: تیماج، 178گ (1ر-178پ)، 12سطر، اندازه: 11×19/5سم [ف: 30-56]