منشآت

261. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 519/1 ناشناخته. منشآت و نامه‌هایی است بیشتر بی نام نویسنده و گیرنده که برای آموزش عملی نامه‌نگاری و دبیری گرد آمده است، نامه‌هایی دوستانه و عاشقانه آمیخته به نظم، سپس چند نامه مشخص به خامه دیگر: 1. نامه حجت الاسلام [اصفهانی] به حضرت شاهنشاهی [که بایستی ناصرالدین شاه باشد] و درخواست مستمری، 2. نامه‌ای دیگر گویا از همو، به همان شاه، درباره رواج آداب و رسوم انگلیسی‌ها در ایران، 3. نامه دیگر از همو به همان شاه و نیز درخواست مستمری، در میانه دو مثنوی: نگارستان چین، از سید احمد سند، قضا و قدر ناشناخته؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1277ق؛ 17گ (1ر-71ر) [ف: 1-248]