منشآت

235. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 331 آغاز: بسمله الهی چندانکه خیمه سپهر زنگارگون به طناب و ستون اراده و مشیت خداوند بی چون عز و علا، بر پا و چهار بالش؛ انجام گل نوازش زیب تارک افتخار نگردانیده ناشناخته، منشآت و نامه‌هایی است ،واقعی یا نمونه نامه‌هایی که برای آموزش عملی نامه‌نگاری و دبیری گرد آمده است، از محتوای آنها به دست میآید که از منشآت روزگار صفوی است، یکی از آنها مستمسک فروش باغی است در «دارالسلطنه قزوین»، در پایان یکی از نامه‌ها آمده است حسب خواهش رفعت و معالی پناه شمسا لراقمه محمد رضا بیگ ذوالقدر سمت تحریر یافت، نامه‌هایی است با این سربندها: به زنان بزرگ مرتبه نویسند، به خانان نویسند، به میرزایان نویسند، به اخوان بزرگ مرتبه نویسند، به شاهزادگان نویسند، به پادشاهان نویسند، آزادنامه، دیباچه نکاح، قبالچه، ... نامه‌های واقعی نیز دارد: نامه شاه عباس صفوی به مرادخان پادشاه روم، نامه شاه عباس در جواب عبدالمؤمن خان؛ خط: نستعلیق مخلوط به شکسته، بی‌کا، تا: 25 محرم1242ق؛ جلد: تیماج، 48گ، 13سطر (8×13)، اندازه: 15/5×21/5سم [ف: 1-248]