منشآت

81. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 18589/5 شامل: مکتوب شیخ حسین بلغار به شیخ علاالدوله سمنانی، آغاز: «جهان جهان آفرین جهان آفرینی را که تصور ملک تقدیرش»، رقعه نواب میر جمله متخلص به روح الامین، -از منشات صائب الانامی، آغاز: «زبان شکسته ترم از قلم نمیدانم»، -حالنامه میر باقر علوی شیرازی که میرزا جلال زواره‌ای اردستانی نوشته‌اند، -از منشات دستور العمل ارباب سخن قاضی محمد قاسم الشهير به قاضی زاده، دیباچه مرحومی نصیرای همدانی بر منشات خود نوشته، -خطبه دیوان حکیم انوری، -در طلب عینک به شیخ محمد خاتون نوشته، -به یاران شیراز عموما نوشته (منکه میخواهم که یکتا روش و یگاه طور باشم)، -به محمد حسین چلپی نوشته به ملا مظفر پنجم نوشته، -دیباچه رساله شجره مبارکه، -میر محمد حسین تفرشی به طالب خان نوشته، -جوابی که طالب خان نوشته، -فرمان ریش تراشیدن از احکام پادشاه ... حسین میرزا بایقرا از منشات عبدالواسع، -من عبدالله قطب محیی، -مکتوبی که شاه جنت مکان شاه عباس به خان عالم نوشته، -کتابی که پری خانم دختر شاه طهماسب به شاه اسمعیل ثانی نوشته، -دیباچه خوان خلیل مولانا ظهوری، -دیباچه نورس، -دیاچه گلزار ابراهیم، -کتابی که ظهوری به شیخ فیضی نوشته، -کتابی که قاضی نورالله به حکیم حاذق نوشته، -قاضی نورالله بشیخ ابوالفضل نوشتی وقتی که او درستکار بود، -از منشات حکیم ابوالفتح این فقره انشای مولانا عرفی است بر دیباچه منشات حکیم ابوالفتح به حکیم همام نوشته، -به میر شریف آملی نوشته، -به قاضی نورالله در وقتی که ضعف بدن داشته نوشته، -از منشات شیخ ابوالفضل، -عرایض شیخ فیضی به جلال الدین محمد اکبر پادشاه غازی؛ خط: نستعلیق زیبا، بی‌کا، تا: قرن 11؛ جلد: تیماج، 406گ، اندازه: 23/5×33سم [ف: 51-47]