نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی
اصل نسخه (دستخط مؤلف)
—
حواشی به خط مؤلف
—
تذهیب و سرلوح
—
نگاره و نقاشی
—
تصحیح‌شده (مصحح)
—
دارای حواشی (محشی)
✓
سطور مجدول (جدول‌بندی)
—
دارای رکابه (پای‌صفحه)
—
مقابله و بلاغ
—
چاپ عکسی / فاکسیمیله
—
مشخصات کاتب و تاریخ کتابت
- نام کاتب:
- بی‌کاتب
- تاریخ کتابت:
- قرن 13
- محل کتابت:
- نامشخص
- ردیف ثبت در مأخذ:
- ردیف 12 (در فنخا)
ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه
- نوع و اقلام خط:
- شکسته نستعلیق
- تعداد برگ و سطر:
- 13 برگ • 15 سطر
- ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
- 12×16 سم
- کاغذ و جلد:
- کاغذ نامشخص • جلد نامشخص
آغاز نسخه
« دیباجه نکاح نامه لمحوره، غازه تازه که عذار عذارای صفحه را شاید و مشاطه نشاطی که عقده غم از طره خم اندر خم لیلای عبارت گشاید؛ انجام؛ و بر عمر عزیز بازماندگان ایشان بیفزاید انه قریب مجیب یسمع و یجیب.
منشآت، دیباجه‌ها و خطب از: تنی چند از نویسندگان؛ منشآت که در این نسخه آمده بدین ترتیب است: دیباجه نکاح نامه «لمحوره» دیباجه وصیت‌نامچه، خطبه نکاح من مصباح کفعمی لبغض الفضلاء (به عربی)، خطب الامام الجواد (ع) لما اراد تزویج ابنة المأمون (به عربی)، خطبه ابراهیم بن علی جبای کفعمی جهت روز جمعه (به عربی)، دیباجه وقف نامه «لمحوره» (این دیباجه به امضای محمد مهدی است و ممکن است میرزا مهدی خان منشی استر آبادی باشد)، وقف‌نامچه میرزا مهدی خان که گویا همان میرزا مهدی خان منشی استر آبادی باشد، دیباجه کتاب حل اللغات لمحوره حسب الخواش دوستی که مؤلف کتاب مزبور است (این دیباجه به انشای علی محمد همدانی است که معاصر محمد شاه قاجار، شاهزاده طهماسب میرزا و میرزا نصرالله صدر الممالک بوده)، رقعهای که به دوستی نوشته شده، تاریخ ایوان مسجدی به نظم، حسب الفرموده جناب آخوند (این قطعه، احتمالاً از شاعری با تخلص منشی است: «رقم زد کلک منشی از پی تاریخ اتمامش شد این مسجد ز جهد [اهل دین معمور]». در این قطعه از جناب مولوی ملا حسین نیز یاد شده است)، غزلی دیگر از همان منشی به نام شعاع السلطنة، مناجات فتحعلی شاه قاجار، دیباجه نامه سلطان محمود روم (به روم)، مرساله بی نقطه، دیباجه مهر قبایله، یادداشتی از محمد حسین به سال 1317ق و تعزیه‌نامه، یادآوری می‌شود مطالبی پراکنده نیز در بین این منشآت آمده و برخی از منشآت نیز در حاشیه نسخه نگاشته شده است »
مهرها، یادداشت‌های تملک و وقفیات نسخه
مهر قبایله، یادداشتی از محمد حسین به سال 1317ق و تعزیه‌نامه، یادآوری می‌شود مطالبی پراکنده نیز در بین این منشآت آمده و برخی از منشآت نیز در حاشیه نسخه نگاشته شده است
وقف نامه «لمحوره» (این دیباجه به امضای محمد مهدی است و ممکن است میرزا مهدی خان منشی استر آبادی باشد)، وقف‌نامچه میرزا مهدی خان که گویا همان میرزا مهدی خان منشی استر آبادی باشد، دیباجه کتاب حل اللغات لمحوره حسب الخواش دوستی که مؤلف کتاب مزبور است (این دیباجه به انشای علی محمد همدانی است که معاصر محمد شاه قاجار، شاهزاده طهماسب میرزا و میرزا نصرالله صدر الممالک بوده)، رقعهای که به دوستی نوشته شده، تاریخ ایوان مسجدی به نظم، حسب الفرموده جناب آخوند (این قطعه، احتمالاً از شاعری با تخلص منشی است: «رقم زد کلک منشی از پی تاریخ اتمامش شد این مسجد ز جهد [اهل دین معمور]». در این قطعه از جناب مولوی ملا حسین نیز یاد شده است)، غزلی دیگر از همان منشی به نام شعاع السلطنة، مناجات فتحعلی شاه قاجار، دیباجه نامه سلطان محمود روم (به روم)، مرساله بی نقطه، دیباجه مهر قبایله، یادداشتی از محمد حسین به سال 1317ق و تعزیه‌نامه، یادآوری می‌شود مطالبی پراکنده نیز در بین این منشآت آمده و برخی از منشآت نیز در حاشیه نسخه نگاشته شده است
وقف نامه «لمحوره» (این دیباجه به امضای محمد مهدی است و ممکن است میرزا مهدی خان منشی استر آبادی باشد)، وقف‌نامچه میرزا مهدی خان که گویا همان میرزا مهدی خان منشی استر آبادی باشد، دیباجه کتاب حل اللغات لمحوره حسب الخواش دوستی که مؤلف کتاب مزبور است (این دیباجه به انشای علی محمد همدانی است که معاصر محمد شاه قاجار، شاهزاده طهماسب میرزا و میرزا نصرالله صدر الممالک بوده)، رقعهای که به دوستی نوشته شده، تاریخ ایوان مسجدی به نظم، حسب الفرموده جناب آخوند (این قطعه، احتمالاً از شاعری با تخلص منشی است: «رقم زد کلک منشی از پی تاریخ اتمامش شد این مسجد ز جهد [اهل دین معمور]». در این قطعه از جناب مولوی ملا حسین نیز یاد شده است)، غزلی دیگر از همان منشی به نام شعاع السلطنة، مناجات فتحعلی شاه قاجار، دیباجه نامه سلطان محمود روم (به روم)، مرساله بی نقطه، دیباجه مهر قبایله، یادداشتی از محمد حسین به سال 1317ق و تعزیه‌نامه، یادآوری می‌شود مطالبی پراکنده نیز در بین این منشآت آمده و برخی از منشآت نیز در حاشیه نسخه نگاشته شده است
یادداشت‌های انتقادی و تصحیحی فهرست‌نگار:
•
اهل دین معمور
فنخا
مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:
فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.
جلد 32 • صفحه 21 • ردیف 12
متن فنخا:
12. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 15082/14
آغاز: دیباجه نکاح نامه لمحوره، غازه تازه که عذار عذارای صفحه را شاید و مشاطه نشاطی که عقده غم از طره خم اندر خم لیلای عبارت گشاید؛ انجام؛ و بر عمر عزیز بازماندگان ایشان بیفزاید انه قریب مجیب یسمع و یجیب.
منشآت، دیباجه‌ها و خطب از: تنی چند از نویسندگان؛ منشآت که در این نسخه آمده بدین ترتیب است: دیباجه نکاح نامه «لمحوره» دیباجه وصیت‌نامچه، خطبه نکاح من مصباح کفعمی لبغض الفضلاء (به عربی)، خطب الامام الجواد (ع) لما اراد تزویج ابنة المأمون (به عربی)، خطبه ابراهیم بن علی جبای کفعمی جهت روز جمعه (به عربی)، دیباجه وقف نامه «لمحوره» (این دیباجه به امضای محمد مهدی است و ممکن است میرزا مهدی خان منشی استر آبادی باشد)، وقف‌نامچه میرزا مهدی خان که گویا همان میرزا مهدی خان منشی استر آبادی باشد، دیباجه کتاب حل اللغات لمحوره حسب الخواش دوستی که مؤلف کتاب مزبور است (این دیباجه به انشای علی محمد همدانی است که معاصر محمد شاه قاجار، شاهزاده طهماسب میرزا و میرزا نصرالله صدر الممالک بوده)، رقعهای که به دوستی نوشته شده، تاریخ ایوان مسجدی به نظم، حسب الفرموده جناب آخوند (این قطعه، احتمالاً از شاعری با تخلص منشی است: «رقم زد کلک منشی از پی تاریخ اتمامش شد این مسجد ز جهد [اهل دین معمور]». در این قطعه از جناب مولوی ملا حسین نیز یاد شده است)، غزلی دیگر از همان منشی به نام شعاع السلطنة، مناجات فتحعلی شاه قاجار، دیباجه نامه سلطان محمود روم (به روم)، مرساله بی نقطه، دیباجه مهر قبایله، یادداشتی از محمد حسین به سال 1317ق و تعزیه‌نامه، یادآوری می‌شود مطالبی پراکنده نیز در بین این منشآت آمده و برخی از منشآت نیز در حاشیه نسخه نگاشته شده است؛ خط: شکسته نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ محشی؛ 13 گ (135-147)، 15 سطر، اندازه: 12×16 سم [ف: 28-222]