منشآت

14. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 247-عکسی اصل نسخه: گنج بخش، ش 316(ف1213/3). نامه‌های آن دو شاه است به بزرگان روزگار و دیباچه‌ها، از آن میان: «دیباچه رساله که در علم عروض نوشته» و «دیباچه لب الاشارات» که خود تألیف کرده، با سربندهای: مکتوبی که مصحوب کلب علی سلطان به خواندگار روم ارسال شد، جواب نامه خواندگار روم، جواب مکتوب سلطان مراد بخش، مکتوبی که به والی بیجاپور نوشته شد، مسوده مکتوبی به فرمانروای دکن سمت ابلاغ یافت، در جواب سلطان مراد بخش، نامه به اورنگ زیب، در جواب عبدالعزیز خان، به عبدالعزیز خان در واقعه محمد خان ... رقم به میرجمله، دیباچه رقم سردار علی بیگ، دیباچه علم معانی بیان، دیباچه جهت میرزا حسین (حسن) طبیب خاصه که بر «مرآت الاعجاز» نوشته (مورخ 1066) دیباچه دیوان مهریخان، دیباچه بر بیاض عزیزی، تعریف میرزا معزالدین، جواب نامه حاکم ملتان، به آخوند میر مهدی، به قاضی فروسی خاتمه جامع عباسی، و جز آنها ...؛ خط: نستعلیق شکسته، کا: سسهو یانهو، تا: 7 ذیحجه 1241ق، جا: هانسی؛ 207گ [عکسی ف: 2-268]