مناقب الاولیاء

1. تهران؛ ملک؛ شماره نسخه: 4251 آغاز: نفسک قال وهب بن منبه زهدت فى الدنيا بحرفين قراتهما فى التورية ... فصل قال ذوالنون صفة الزاهدان لا يطلبالمفقود حتى يفقد الموجود؛ انجام: فصل فى شطحیات القوم سئل ابو عبدالله بن الخفیف رحمة الله علیه الشطح فقال هو ما فاض بوجده ... فاذا هو هو اصاب. رساله‌ای است عرفانی مانند اللمع و الرسالة القشيرية و التعرف و باید از قدماء باشد شاید مناقب الابرار تاج الاسلام ابوعبدالله حسین بن نصر بن احمد بن ابن الخمیس موصلی شافعی (- 552ق) که گزیده‌ای است از طبقات سلمی و حلية الاولیاء و بهجة الاسرار و تهذیب الاسرار با حذف سند، در این رساله هم سندی دیده نشده است و قوت القلوب (ش 5870) نیست و رساله عرفانی ش 3058 مجلس هم نیست، تهذیب الاسرار فی طبقات الاخیاراز ابو سعید عبدالملک بن ابی عثمان نیشابوری خرگوشی واعظ (- 408ق) است، این نسخه بهجة الاسرار و معدن الانوار فی مناقب السادة الاخیار من المشايخ الابرار نورالدین ابی الحسن علی بن یوسف لخمی ابن جهضم همدانی شافعی مکی که در حدود 600 ساخته است (چلبی) نخواهد بود، یکی از باب‌های آن در سرگذشت و شمارش بزرگان عرفان است و بسیار لطیف، چنین است فهرست باب‌ها: باب صفة المبتدى، باب ادب لبس المرقعة و قصر الثوب، باب ما قيل في البلاد و رجولية اهله، باب سبيل المكاسب و اصول سنتهم فيه، باب السوال و شرايطه، باب ذکر القوت و ايقان المزروق بالرزاق، باب الفقر و شرف الفقراء، باب ما قيل في الوقت و حفظه، باب الجوع و فضل الجايع و فوايده، باب قولهم فی الاکل و عادتهم فيه، باب ذكر العبد و معنى العبودية، باب اثبات اسم التصوف، باب مائية التصوف و صفاء اهله، باب التوحيد و غيبة الموحد، باب قولهم في المعرفة و حقيقة العارف، باب الايمان و فضله، المؤمن، باب الادب و خطر اهله، باب ذكر الصحبة و موجباته، باب آفة حب الرياسة و فساد طلابها، باب معرفة النفس و عيوب افعالها، باب الكشف عن الدعوى و قلة خطر اهله عند اهل الحق، باب رفق الشيوخ بالاصحاب و الشفقة عليهم، باب ذكر المجالسة و الصداقة، باب ذكر الفتوة و سخاء اهله، باب الوصايا، باب اصول مذهبهم، باب ذكر الاشعار الذى اشار به القوم على اظهار حال او جواب سوال، باب النظر و تنبیه الناظر، باب اجازة السفر و فوايد رجاله، باب معرفة تاريخ المشايخ، باب اثبات علم الباطن، باب التقوى و حال المتقى، باب الصبر و اجزاء الصابرين، باب الخوف و الرجاء، باب التفكر و جولان المتفكر، باب الاستقامة و حلم المستقيم، باب التوكل و حسب المتوكل، باب التفويض و التسليم، باب اثبات الاحوال و المقامات، باب المراقبة و حذر الموقن، باب الصدق و مرتبة الصادق، باب الاخلاص و طهارة المخلص، باب الشكر و علم الشاکر بالنعم، باب الذكر و فناء الذاکر، باب المرید و المراد، باب الرضى و درجة الراضي، باب ذكر المحبة و فخر المحب، باب حسن الخلق و موافقه اهله، باب المشاهدة، باب اثبات الكرامات، باب المكر و غلط اهله، باب اثبات السماع و الرد على من ينكره، باب حسن الصوت، باب ادب السماع و ماهيته، باب تفاوت المستمعين، باب في اوصاف السامعين من المنخرمین، باب ذکر من مات في السماع و نحوه، باب الوجد و صفات الواجدين، باب الجمع و التفرقة، باب الفناء و البقاء، باب الفراسة و الالهام، باب الغيب، باب المسائل، باب فی ذكر القراء، فصل فی الشیخ، مسئلة الفقر و التصوف، فصل فى شطحيات القوم. عنوان بیشتر باب‌های این نسخه با عنوان باب‌هایی که در فهرست عربی ایوانف (539/1 ش 106) آمده است یکی است اگرچه در ترتیب هم جدایی دارند و گویا این دو یک کتاب است؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 8؛ افتادگی: آغاز وانجام؛ کاغذ: دولت آبادی، جلد: میشن، 112گ، 21سطر، اندازه: 16/1×24/3سم [ف: 1-541]