مکتوبات

تبریز؛ ملی؛ شماره نسخه: 3409/2 آغاز: بسمله. حمد بی حد و غایت و سپاس افزون از احاطه هدایت و نهایت خداوندی را که بعلم وافی و حکمت کافی طایفه ای از خواص بنی آدم برگزیده و بمفتاح عنایت الازلیه و کفایة الابدیه در خزانه کنت کنزاً مخفیا برایشان گشاده بمنصب نبوة و پیغمبری اختصاص بخشیده؛ انجام: معنی نوراً علی نور رهنمای پی گم کنان وادی عرفان باشند فقراء تکیه مسکنت و نامرادی که در پس کوچه خمول نامپرداز شهرتند چشم براه و گوش برآواز دارند این مطلع را که: راز دار می‌پرستان نغمه پرداز است و بس ××بادبان کشتی می‌پرده ساز است و بس خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1057ق؛ کاغذ: هندی، جلد: چرم، 41گ، 15سطر، اندازه: 11×18/5سم [ف: 3-1318]