مکاتبات منظوم

1. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 177/6-طباطبائی آغاز: برابر؛ انجام: درنگم بود و در وی ناشتایی ×× تو پنداری خیالی بود و خوابی / سخن را ختم سازم بر دعایت ×× همیشه باد در عالم بقایت خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 13؛ در نسخه هر فقره با خطی مشخص شده است، برای نمونه بیت نخستین چند نامه آورده می‌شود: نامه دوم: «مه من ای شه گردون غلامت ×× شراب عیش در ساغر مدامت»، آغاز نامه سوم: «بتا ای در سپهر حسن خورشید ×× به تخت پادشاهی شاه جمشید»، آغاز نامه چهارم: «مه من ای به خوبی شهره شهر ×× چو تریاق است در کام از توام زهر»، در نامه دوم این ابیات به چشم می‌خورد: «دل از بی مهریت ناشاد دارم ×× ز عبدالله سخنها یاد دارم / به خاطر نیستت ای سرو آزاد ×× چها کردی به باغ خانی آباد ... / چو با پرویز و عبدالله نشستی ×× ز من یکباره گویا دست شستی»؛ جلد: تیماج، 6گ (66-71)، اندازه: 14×21سم [ف: 22-41]