مقامات السالکین

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 5702 آغاز: در دیباچه افتاده: سید المرسلین منقبت خطیب منبر سلونی است ... سائر ائمه اثنا عشر است ... اما بعد بر نغمه سنجان مقام دانش و بلند آوازگان گوشه گیر شعبه بینش و رموز دانان کلام معجز نظام حضرت ملک منان و متتبعان احادیث حضرت سید الانام و محدثان روایات اصحاب عصمت علیهم السلام و متخصصان مذاهب فقهاء خواص و عوام مخفی نیست که هر ملتی بعد از بعثت آن سرور به غیر ملت محمدی ص باطل و هر مذهبی سوای مذهب اثنا عشر از درجه اعتماد ساقط و عاطل است و این نیز ظاهر و هویدا است که غناء فی الجملة حرام و عین عصیان و آثام است اما خفائی که هست در این است که غناء حرام مذموم کدام و صوت حسن ممدوح به احادیث در چه مقام ... و لهذا اقل الخليقة بل لا شيء فی الحقیقة ص 2 ص که احادیث اصحاب عصمت از اهلش که مسلم الثبوت به حدیث دانی بوده اخذ نموده و همچنین تفسیر و اصول و فقه و فنون ثلثه حکمت اصولها و فروعها و اقسام تسعه عربیت و طب و نجوم و هندسه از استاد هر فن بر وجه اتم استفاده کرده چون درین مقام از بعضی تحریم ما احل الله و از بعضی تحلیل ما حرم الله استیشمام نمود به مقتضای حدیث اذ اظهرت البدع فی امتی فلیظهر العالم علمه فمن لم يفعل فعليه لعنة الله به توفیق حضرت عزت و به تایید اصحاب عصمت بعد از استخاره اراده کرد که تفرقه نماید میان غناء حرام و صوت حسن ممدوح خالی از آثام ... و این رساله که مسمی است به مقامات السالکین مشتمل بر مقدمه و دو فصل و خاتمه؛ انجام: هر کس هر چه خواهد اختیار کند و احتیاط نماید که تکفیر و تفسیق مومنی بلا روية ننمايد و السلام علی من اتبع الهدى. فاقد دیباچه و بیش از نیمی از صفحه اول افتاده؛ خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11 و 12؛ افتادگی: آغاز؛ محشی با نشان «منه سلمه الله، منه مد ظله العالی، منه حفظه الله تعالى»؛ تملک: میر محمد باقر بن عبدالجواد؛ کاغذ: سپاهانی، جلد: تیماج، 118 گ، 12 سطر (8×13)، اندازه: 15×21سم [ف: 16-70]