ازهار گلشن

« بنام آنکه از انوار هستی ×× دو عالم را بلندی داد و پستی / بفیض عام خویش از رشح یکجام ×× دو گیتی را نهاد آغاز و انجام / ز نظم ار چه کتب دیدم ×× نه چون گلشن گلی بی خار دیدم / بگل چینی در آن گلشن زدم دست ×× اگر چه بود دست نطق از آن چیست / برای بلبل نطق نواساز ×× بدست آمد گلی زان گلشن راز / بطرز گلشن اندر سئوالات ×× بوفق اصطلاح اهل حالات / بنامش زد قدم ازهار گلشن ×× که هست او خود گل گلزار گلشن / ز گلشن اندرو گلشن شکفته است ×× که تا اکنون کسی دیگر نگفته است / گل بستان گلشن بد نباشد ×× در دریای روشن بد نباشد / سزد کافتد ببحر گلشن راز ×× که قطره سوی بحر خود شود باز / نخستین نظم بود این درة التاج ×× که در درج عبارت کردم ادراج »