مفتاح النصوص

1. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 316/7 انجام: ولیکن هذا آخر ما اريد ايراده في هذا الكتاب و الله هو المرجع و اليه المآب فارغ شد از این فواید و نظم این فراید پای شکسته زاویه خمول و کم نامی عبدالرحمن بن احمد الجامی و فقه الله لما يحبه و يرضاه و جعل جزاه خيرا ... این تازه رقم که زو زمانه ×× بر لوح بقای جاودانه / ... بنمود چشم اهل اتیان ×× جز نقش فصوص علم و عرفان / ... پیوست ز حسن سعی اقلام ×× در هشتصد و شصت و سه باتمام ... تحریرا فی 7 شهر شوال سنه ثمانين تسعمائه من الهجرية النبويه المصطفويه ... تذکر: در فهرست از آن جامی دانسته شده، در حالی که نقش النصوص از آن ابن عربی است و جامی شرحی بر آن دارد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 10؛ کاغذ: بخارائی، جلد: تیماج، 25سطر، اندازه: 24×36/5سم [ف: 3-244]