المغالطات

2. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1499/12 آغاز: بدانکه انسان می‌باید که مباین باشد، از برای آنکه انسان مباین فرس است و فرس مباین ناطق، پس انسان می‌باید مباین ناطق باشد. نظر به این ضابطه مباین مباین، مباین است، و حال آنکه این دو مساوی است؛ انجام: و حال آنکه طلاق موقوف نیست به رضای زن، پس نکاح موقوف باشد به رضای زن. و الله اعلم. ناشناخته، گفتاری است کوتاه و بخش‌بندی نشده، با سربندهای «بدانکه»؛ خط: نستعلیق پخته، بی‌کا، تا: با تاریخ 1078ق؛ 3گ (176ر-177پ و 172ر) [ف: 3-308]